Biznes

Fundusz inwestycyjny – zyski inwestora, a metody wyceny

Fundusz inwestycyjny jest nowoczesnym i coraz bardziej popularnym sposobem inwestowania pieniędzy. Świadome uczestnictwo w funduszach inwestycyjnych może okazać się zyskownym zajęciem. Wbrew pozorom taka forma inwestowania pieniędzy nie jest bardzo skomplikowana i posiada wiele zalet, takich jak wysokie dochody w porównaniu z lokatami bankowymi, elastyczna i szeroka oferta, dywersyfikacja ryzyka. Czym są fundusze inwestycyjne, jak zostać uczestnikiem i osiągnąć zysk? Jakie są metody wyceny funduszy? Na te pytania należy znać odpowiedź, aby świadomie i celowo podjąć uczestnictwo w funduszach.

Pojęcie funduszu inwestycyjnego

Fundusz inwestycyjny jest instytucją zbiorowego inwestowania, uzyskującą środki pieniężne na podstawie publicznego lub niepublicznego zbycia jednostek uczestnictwa. Wspomniane wyżej jednostki uczestnictwa są tytułem prawnym uprawniającym do udziału w dochodach wypracowanych przez fundusz. Przedmiotem działalności funduszu jest inwestowanie w określone instrumenty rynku finansowego w taki sposób, aby osiągnąć cel inwestycyjny. Uczestnikami funduszu mogą zostać osoby fizyczne, prawne, a także podmioty nie posiadające osobowości prawnej. Fundusze są tworzone i zarządzane przez Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych, czyli spółki akcyjne, będące w rękach renomowanych instytucji, takich jak banki, czy firmy ubezpieczeniowe.

Metody wyceny funduszy inwestycyjnych

Nabywając jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych możemy w każdej chwili domagać się odkupienia ich przez fundusz po aktualnej cenie. Wycena funduszy inwestycyjnych (możesz sprawdzić wyceny na stronie Aegon: http://www.aegon.pl/Strona-glowna/Inwestycje/Notowania-funduszy/)publikowana jest codziennie w prasie oraz internecie i dokonywana jest na podstawie bieżących notowań. Główny wpływ na wartość inwestycji w fundusze ma czas ulokowania środków, wielkość dokonanej wpłaty, stopa zwrotu z inwestycji, a także koszty manipulacyjne związane z zarządzaniem zainwestowanymi środkami. Na ostateczny zysk ma również wpływ podatek dochodowy od zysków kapitałowych. Obowiązek zapłaty podatku może zostać przesunięty w czasie przez inwestora na podstawie metody wyceny jednostek uczestnictwa, ale tylko w przypadku częściowej sprzedaży. Do najbardziej powszechnych metod wyceny jednostek zaliczamy FIFO, LIFO oraz HIFO. Metoda FIFO polega na tym, że jako pierwsze realizowane są jednostki zakupione najwcześniej, natomiast metoda LIFO odwrotnie (pierwsze realizowane są jednostki zakupione jako ostatnie). W metodzie HIFO nie ma znaczenia kolejność nabycia, ale ich cena.  Jako pierwsze realizowane są te jednostki, których cena w momencie nabycia była najwyższa. Metoda wyceny nie zmienia liczby pozostającej do dyspozycji inwestora jednostek funduszy inwestycyjnych, jednak wpływa na osiągnięty zysk lub poniesioną stratę. Zasady wyceny fundusz spisuje w prospekcie informacyjnym oraz w sprawozdaniu finansowym, które oparte jest o politykę rachunkowości.

Jak zostać inwestorem w fundusz inwestycyjny?

Pierwszym krokiem do nabycia funduszy jest podjęcie decyzji o wysokości inwestycji oraz długości jej trwania przy uwzględnieniu skłonności do ryzyka oraz oczekiwanej stopy zwrotu. Następnie należy wybrać instytucję, za pośrednictwem której dokonany zostanie zakup. Kolejnym krokiem jest wpłata środków gotówką lub przelewem. W ciągu maksymalnie siedmiu dni zostanie dokonany wpis jednostek, a następnie inwestor otrzymuje potwierdzenie nabycia jednostek funduszu. Wszystkie podmioty mające prawo do dystrybucji jednostek funduszy znajdują się na stronie Komisji Nadzoru Finansowego. Inwestor może w każdej chwili zamienić nabyte jednostki na pieniądze. Może on również dokonać konwersji, czyli przeniesienia jednostek danego funduszu do innego w obrębie tego samego Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych. Przy konwersji konieczne jest zapłacenie podatku od zysku ze zbytych jednostek oraz wniesienie opłaty manipulacyjnej związanej z zakupem nowego funduszu. Inną formą dysponowania funduszami jest zamiana jednostek uczestnictwa subfunduszy polegająca na zamianie jednostek danego subfunduszu na jednostki innego subfunduszu w obrębie tego samego funduszu, co nie wywołuje konieczności wniesienia podatku. Inwestor dysponuje także możliwością reinwestycji, czyli jednorazowego zakupu jednostek bez konieczności ponoszenia opłaty manipulacyjnej w sytuacji, gdy wcześniej dokonywał już zakupu jednostek tego funduszu w określonym terminie wskazanym w statucie funduszu.

Inwestycja w fundusze nie daje gwarancji osiągnięcia celu inwestycyjnego. W odróżnieniu od lokat bankowych stopa zwrotu jest niepewna. Inwestowanie w fundusze wiąże się z dużym ryzykiem, ale i większą szansą na znaczny zysk. Wyjątkiem od tej reguły są fundusze z ochroną kapitału, które gwarantują minimalną wypłatę na koniec okresu rozliczeniowego. Wyników funduszy nie należy porównywać w czasie, gdyż zależne są od zmieniających się warunków na rynkach finansowych. Na podstawie wcześniejszych wyników jesteśmy w stanie określić jedynie, czy fundusz efektywnie lokuje środki. Inwestując w fundusze pieniądze należy pamiętać, że na rynkach finansowych występuje zjawisko bessy i hossy, które zazwyczaj następują kolejno po sobie. Te jednostki, które w danej chwili przynoszą stratę, w przyszłości mogą zacząć przynosić znaczący zysk.

Komentarze

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com